KADERİM KADERİNE KELEPÇELENMİŞ

Suyu kelepçelenmiş nehirler gibiyim
Coşup taşamıyorum
Sensizlik rüzgârı penceremde geziniyor
Açıp kovamıyorum

Nerdesin, Kafdağı’na mı gittin yine
Vurgunu olduğum gözlerine hasret kaldım
Aklımdaki sayısız sorularımın yaman atlılarını
Seni bulsunlar diye peşine saldım

Kalbim sıcaklığını yitirdi, ruhum isyanda
Soframdaki katıklar boğazımda diziliyor
Hüzünlü dolunay şaşkın mı şaşkın
Mor dağların en ucunda geziniyor

Bizim şarkımızı söyleyen kuşlar da olmasa
Umut ağacımızın dibinde eğlenmeyeceğim
Bilsem bütün yolların önünü kim çevirdi yokuşa
Açık açık söylerse seslenmeyeceğim

Sensiz, sus pus oluyorum
O muhteşem şiirlerin şairi değilim sanki
Geceyi süsleyen yıldız sayısınca umut dokusam da
Kalbim üşüyor inan ki
3 Temmuz 2008

Oyhan Hasan BILDIRKİ

This entry was posted on Perşembe, Temmuz 3rd, 2008 at 11:26 am and is filed under Hasret Ateşleri. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.