YİNE ÖZLEM YOKUŞLARINDAYIZ
Yine özlem yokuşlarındayız bir tanem; sen orada, ben burada
Zaman değirmeninin dişlerine takılmışız, dönmekteyiz
Umut bağladığımız turnalarımız da yolda değilse şimdi
Köz tutmuş kor ateşler gibi için için sönmekteyiz
Sen yoksan; bir yanım yarım kalıyor, bunu biliyorsun
Okyanuslarda yelkenlerini indirmiş rotasız gemiler gibiyim
Damarlarımda dolaşan sıcaklığın yok şimdi
Kalbime gömdüm sensizliğimi için için iniler gibiyim
Şiirlerim nefesini unuttu, hiçbir aşığın yüreğini soğutmuyor
Bu gurbet akşamlarında ne şarkılar, ne türküler sensiz çekiliyor
Güneş ve dolunay da penceremi yoklamıyor şimdi
Kalbimin her zerresine dizi dizi özlem tohumları ekiliyor
Biliyorum bütün yollar sende bitiyor, çizili kaderimsin
Nerden düştüm, nasıl düştüm bu gurbet akşamlarına bilemem ki
Kafdağı’nda değilim, Zümrüdü Anka kuşum da yok şimdi
Kelepçelerle bağlamışlar kolumu dört yanımdan gelemem ki
Çaresizim, sensizim, ağzımın tadı tuzu yok bugünlerde
Odamdaki kokun, duvardaki resmin duruyor aynı yerinde
Nedendir bilmem gözpınarlarımda bir damla yaş yok şimdi
Umutsuz da değilim bir tanem, bekliyorsun yolumun üzerinde.
24 Eylül 2008
Oyhan Hasan BILDIRKİ
