KADERİME SEN DÜŞÜYORSUN BİR TANEM

Kaderime sen düşüyorsun bir tanem!

Aynalara düşmanım, sen diye beni gösteriyorlar yine

Hava, sanki dokunsan ağlayacak bulutlarla kapalı

Güneşimi Kafdağı’nın ardında tutuklamışlar mı ne

Bu yüzden eli ayağına dolaşıyor olmalı

 

Ya turnalar, ya güvercinler ya da öteki kuşlar

Neyin yasını tutuyorlar ki görünmez oldular

Sonbahar rüzgârları bile fısıl fısıl değil şimdi

Ya sesini, ya kokunu, ya da selâmını unuttular

 

Zor bir sessizlik baştan uca kuşatmış kalbimi

Ah şimdi görmeliydin gözlerine hasret gözlerimi

Dizi dizi döküyor yalnız sana adanmış şiirlerimi

Gözbebeklerimde senli günlerimin cengi var

 

Yakamoz değil sanki önümüzde uzanan altın yol

İkimizi bir zamandan alıp ötekine götürüyor

Sabahın serin saatlerinde bir gül goncasında nem

Çılgın bülbülün sesinde hiç bitmeyen dem oluyoruz

 

Balıkçıların ağına işlediği umuduna takılıyoruz arada

Sofrasında çocuklarıyla bölüşeceği bereket kesiliyoruz

Şükür dualarının en saf ve en güzelinde kanatlandıkça

Sevdalı sevdasız bütün gönüllere sesleniyoruz

 

Sonra on binlerce yıldıza dönüyoruz gecenin koynunda

Bin bir umudun avuç avuç saçıldığı Samanyolu’nda

Yeniden başlıyor vakitli vakitsiz yıldız kaymaları

Kaderime sen düşüyorsun bir tanem!

9 Ekim 2008

 

Oyhan Hasan BILDIRKİ

No Responses to “KADERİME SEN DÜŞÜYORSUN BİR TANEM”

No comments yet

Leave a Reply